işte bir nokta vuruşu daha...
sawrulmuş bir yaprak gibi sürüyor yaşamımız
kim için sorusunu sormak virajl bir yola girmek gibi geliyor
savaşıyoruz
kimseyle değil
kendimizle
verdiğimiz bu savaşta kaybettiklerimiz daha bir vuruyor hassas tenimize
yokolanların inancıyla değil bu serüven
zaman seni kovalar KAÇARSAN gerçeklerden
zaman hep akar inandırırsan kendini
zaman öldürür...çıkarmassan gündüzüde geceye çevirdiğin o karanlık köşeden

çek silahını vur umudunu
bugüne dair herşeyi sil beyninden
çek silahı vur gerçeği
yalanlarla doldur geleceğini

ben hiç olmamıştım gerçeğin sancısıyla: deli
ben hiç sormamıştım yalnız kalmanın somutluğuyla:boşluğun sebebini
ve ben hiç yormamıştım kndimi
acı küçüktür onu sen büyüt bebeğim...

acı her zaman büyüdü
tıpkı bir bebek gibi demeyi isterdim
emekler tökezler ve ayağa kalkar
hayır acı kırk yıllık bi adam gibi
dha çok ve daha çok yakmak için bekler seni

....

şmdi soracaklar gizem başladı yine egzantirik olaylara girmeye diyeceksiniz..e diyin bari...ama farkındalık gerçekten fena koyuyor insana...